Vrouw, 34 jaar

"Ik ben bij PERSPECTIEF gekomen, omdat ik nogal in de kreukels lag met mezelf. Het grootste probleem was wel dat ik ‘slaaf’ was van mijn eigen huishouden. Ik was al wel bij diverse hulpverleners geweest, maar daar had ik het na een paar gesprekken wel gezien, omdat hetgeen zij naar mij terugkoppelden totaal niet aansloot bij wat ik doormaakte en voelde.
Bij Herma klikte het gelijk en alles wat zij zei, viel bij mij op de juiste plek. Ik voelde me begrepen en ik voelde dat zij wel wist waar het probleem in zat. Ik was wel flink sceptisch en zei ook dat zij het waarschijnlijk ook niet kon oplossen. Het model van de Transactionele Analyse, dat Herma in de gesprekken met mij gebruikte, vond ik heel helder en wat Herma vertelde hoe zij mij zag in mijn Ouder, Volwassene en Kind herkende ik heel erg. Met het schema van de Ouder, Volwassene en Kind loop ik nog elke dag in mijn hoofd. Het heeft geweldig gewerkt. Herma heeft mij aan de hand van dit schema stap voor stap de weg gewezen om mijzelf serieus te nemen.
Ik poetste het huis zeker minimaal één keer per week van boven tot onder. Als dat eens niet lukte, was ik niet te genieten. Ik kon nog geen pluisje op de vensterbank of op de grond zien liggen of hup! daar pakte ik de stofzuiger. Als ik naar mijn werk moest, dan zette ik mijn dochter even in de maxicosi in de keuken en deed de vloeren met de stofzuiger en de dweil naar de keuken toe en kon dan zo de achterdeur uit. Ik had zo leuk dat extra half uur aan mijn dochter kunnen besteden. Ik moest van mezelf poetsen, alles moest netjes zijn. De oorzaak bleek te liggen in heel weinig eigenwaarde. Ik had een heel lage dunk van mezelf en met name over mijn uiterlijk. Dit wilde ik middels netheid in huis compenseren. Ik mopperde veel en was ook vaak heel moe door altijd maar dat bezig zijn in huis. Herma heeft mij geleerd mezelf te accepteren en waarderen. In de taal van de Transactionele Analyse: om te luisteren naar de Verzorgende Ouder in plaats van naar de Kritische Ouder. De Volwassene heeft zich in mij ontwikkeld! Ik maak nu zelf wel uit wanneer ik poets en zelfs als ik visite krijg en mijn lijf doet zeer (ik heb fibromyalgie), dan zorg ik dat de boel opgeruimd is en maak mezelf niet meer ‘kapot’ met werken. Ik geniet meer van alles. Nu ga ik met de kids ook koekjes bakken en denk: de zooi ruim ik na ons plezier wel op. Ze mogen knippen, plakken en kleien, terwijl ik dat eerder een ramp vond omdat het dan ‘zo’n troep’ werd. Als m’n lijf niet goed voelt, dan erger ik me soms nog wel erg als het dan niet schoon is, maar mijn Verzorgende Ouder zegt me dan dat ik gewoon mag genieten en dat dat werken morgen ook nog wel kan. De Volwassene zorgt er dan af en toe voor dat ik het dan de volgende dag ook doe. Dus soms kun je bij mij binnen komen en dan glimt alles je niet tegemoet, maar het is hier nu wel heel gezellig! ”