Echtpaar

(vrouw van het echtpaar:)
“ Via internet had ik Perspectief gevonden. Mijn man en ik hadden dringend hulp nodig. Ik was bang dat we al te laat waren, want mijn man had tegen mij gezegd dat hij na tien jaar huwelijk niet meer van mij hield en dat hij van een andere vrouw was gaan houden. Hij was ergens anders gaan wonen en had regelmatig contact met die vrouw, die hij via zijn werk ontmoette. Bij Perspectief wilde ik leren hoe ik een betere relatie met mijn man kon krijgen. Want dat hij met mij niet gelukkig was, drong nu pas goed tot mij door. Mijn man wilde met mij in de hulpverlening op de rij zetten hoe het zover met ons gekomen was. En vervolgens wilde hij met die ander verder. Die ander wilde dat ook met hem. Hoewel ik zelf heel verdrietig was, had ik ook met mijn man te doen. Hij zat in een onmogelijk dilemma (kiezen voor die ander, of voor mij en onze twee kinderen) en het was aan hem te zien hoe moeilijk dat voor hem was. Wat direct fijn was bij Perspectief, was dat wij rust ervoeren om ons verhaal te doen, zonder een kant opgestuurd te worden. Herma heeft in het begin duidelijk aangegeven dat zij als christen een persoonlijke mening had over onze relatiecrisis, maar dat zij als hulpverlener naast ons allebei wilde staan, naast elk van ons in onze eigen positie. Dat gaf veel ruimte om in alle openheid over onze relatie te praten zoals die op dat moment voor ons was. Waar wij in onze omgeving ook praatten, men wist eigenlijk alleen met de bijbel in de hand te vertellen dat mijn man bij mij moest blijven. Bij Perspectief hebben we heel eerlijk gepraat over onze relatie. Ik ging zien hoe mijn man zich jaren echt heeft willen inzetten om met mij als maatjes door het leven te gaan. Maar door mijn perfectionisme en de neiging om eerder leeuwen en beren op de weg te zien, dan de dingen eens rustig op me af te laten komen, heb ik hem vaak teleurgesteld. Bij die andere vrouw vond hij wel gehoor, kon hij zichzelf zijn. Er is veel voor ons gebeden, zeker ook door mijzelf. En ik geloof dat het hierdoor komt, maar tegelijk door de gesprekken bij Perspectief, dat mijn man op een gegeven moment besloot met mij en ons gezin verder te gaan. Hij heeft gebroken met die andere vrouw.
Het lijkt een wonder: we hebben nu het idee dat ons huwelijk beter is dan ooit. En dat kan alleen maar steeds beter worden, want hoe moeilijk de afgelopen maanden ook waren, we zijn uiteindelijk meer van elkaar overtuigd geraakt. Wij horen bij elkaar en daar gaan we voor. Wat ik bij Perspectief heb geleerd is om in ons huwelijk ook echt iemand te zijn. Om de ideeën van mijn man niet meteen kritisch af te schieten, maar ze eerst eens rustig van verschillende kanten te overwegen. Om in plaats van alleen de negatieve kanten te zien, ook te zoeken naar de positieve kanten van zijn ideeën. Ik heb geleerd dat ik mijn eigen mening mag hebben en dat ik van mijn man mag vragen daar aandacht voor te hebben. We hebben geleerd echt naar elkaar te luisteren.”
(man van het echtpaar:)
“Eerlijk gezegd zag ik niet veel in hulpverlening. Ik ging uit van een hoog geitenwollensokkengehalte. Maar ik heb de hulp als zeer positief en zeker nuttig ervaren. Wat ik bij Perspectief erg fijn vond, was dat ik inderdaad de ruimte kreeg om me echt uit te spreken. Ik voelde me ontzettend naar die andere vrouw toe getrokken, het leek in die tijd of wíj voor elkaar gemaakt waren en dat mijn huwelijk met mijn vrouw echt een vergissing was. Maar vervolgens klaagde mijn geweten me weer aan en had ik weer zoiets van: je kunt toch je vrouw en je kinderen niet in de steek laten! En dan leek het weer of ik voor een verder ongelukkig leven moest kiezen. Ik had soms het idee dat ik er gek van werd.
Ik heb in ons huwelijk steeds de kar moeten trekken, zorgde voor uitstapjes en leuke ideeën. Maar altijd moest ik bij mijn vrouw honderd-en-één mitsen en maren zien te overwinnen. Ik ging me steeds eenzamer voelen. Mijn spontaniteit raakte ik thuis helemaal kwijt. Ik miste vaak een maatje in haar. Huishoudelijk gezien en qua verzorging deed ze het prima, wilde ze het te goed doen. Het leek of ze daaraan haar eigenwaarde ontleende. Maar ik miste haar als persoon naast me.
Wat Herma ons ook duidelijk liet zien, is dat mijn vrouw het zelfs zou laten gebeuren als ik wilde scheiden. Mijn vrouw spartelde niet eens tegen. Zo ver weg was haar gevoel van eigenwaarde. Verderop in het proces is mijn vrouw pas kwaad geworden om wat ik haar had aangedaan met mijn gevoelens voor een andere vrouw. Ze had gelijk. En hoewel ik me daar echt schuldig aan voelde, was het voor mij ook een goed moment. Doordat ze boos was, liet ze eindelijk merken dat zij er ook was. Ze liet merken dat ik dus wel met een persoon te maken had. Ze is ook op andere terreinen meer zelf iemand geworden en ik ben me rijk met haar gaan voelen. Ik dacht dat mijn liefde over was, maar ik zie nu echt een nieuwe toekomst met haar vol vertrouwen tegemoet.
Wat ik bij Perspectief voor onze relatie heb geleerd, is meer geduldig te zijn en geen spontane instemming te verwachten, maar mijn vrouw te vragen of ze over voorstellen van mij na wil denken. Ik verplaats me nu meer in haar en ik kan beter luisteren. Ik neem meer tijd voor het gezin. Carrière is veel minder prioriteit geworden. Bovenaan staat nu een goede en fijne relatie met mijn vrouw en onze kinderen. De afgelopen maanden had ik liever niet meegemaakt en ik ben niet trots op mezelf wat betreft de gevoelens die er voor een ander waren, maar achteraf kunnen we zeggen dat het ons dichter bij elkaar heeft gebracht dan we ooit zijn geweest.”